در سالهای اخیر، رسانههای دیجیتال چنان در زندگی خانوادهها نفوذ کردهاند که حتی شیوهی تربیت، سلامت روان کودکان و سبک زندگی والدین و نوجوانان را تغییر دادهاند. از اتاق خواب کودکان گرفته تا زمان بازی، از تکالیف مدرسه تا روابط خانوادگی—هیچ بخشی از تربیت بدون رسانه باقی نمانده است.
این مقاله نهتنها به اثرات مثبت و منفی رسانه در تربیت کودکان و نوجوانان میپردازد، بلکه مطالعات موردی واقعی را بررسی میکند تا ببینیم چطور رسانه میتواند خانواده را بسازد یا از هم باز کند.
سلام، من سروش کیانی هستم، مدرس و کارشناس رسانه، متخصص فرزندپروری دیجیتال و امنیت آنلاین. در این مقاله میخواهم دربارهی «چگونه رسانهها میتوانند الگوهای تربیتی، سلامت روان کودکان و حتی روابط خانواده را دگرگون کنند» نکاتی عملی، واقعی و قابلاجرا در اختیار شما بگذارم. با من همراه باشید.
در موسسه باهر به تمام سوالات شما درباره تربیت جنسی فرزندان، سواد رسانهای و نگرانیهایتان پاسخ میدهیم. اگر بخواهید، میتوانید از مشاوره تخصصی کارشناسان باهر بهرهمند شوید تا راهنماییهای عملی و کاربردی دریافت کنید. برای دسترسی سریع به بخش مشاوره، کافی است روی بنر زیر کلیک کنید و یا با شماره تلفن درج شده تماس بگیرید و با متخصصان ما در ارتباط باشید.

رسانه از کجا وارد خانه شد؟ از ابزار سرگرمی تا عضو جدید خانواده
رسانه امروز تنها یک ابزار سرگرمی یا یادگیری نیست؛ رسانه تبدیل شده به عضوی ثابت از خانواده.
در بسیاری از خانهها، کودکان از سنین پایین در معرض رسانههای نوین قرار میگیرند و این مسئله بر رشد شناختی، سلامت روان و حتی سبک فرزندپروری اثر مستقیم دارد.
برای اینکه بتوانیم نقش رسانهها را بهتر درک کنیم، لازم است چند محور بنیادی را بشناسیم:
- رسانه اکنون تعیینکنندهی بخشی از تربیت فرزندان در عصر رسانه است
- شبکههای اجتماعی سرعت شکلگیری الگوهای رفتاری را چند برابر کردهاند
- سواد رسانهای برای والدین دیگر یک انتخاب نیست، یک ضرورت فوری است
- مصرف بیملاحظهی رسانه میتواند به اعتیاد رسانهای کودکان برسد
- پیامدهای رسانههای دیجیتال نهفقط در کودکان، بلکه در رابطهی والد–فرزند اثر میگذارد
اما برای درک بهتر این دگرگونی، باید ابتدا چند مورد واقعی را تحلیل کنیم.
وقتی رسانه نظم خانواده را بههم زد — مطالعه موردی اول
خانوادهای که با تبلت آرام میشد، اما آرامشش را از دست داد
این خانواده یک پسر ۷ ساله داشت که هنگام غذا خوردن، مسواک زدن، لباس پوشیدن یا حتی خوابیدن، با تبلت سرگرم میشد. والدین تصور میکردند این شیوه، بهترین روش برای مدیریت اوست.
اما بعد از مدتی چه اتفاقی افتاد؟
- کودک بدون تبلت دچار بیقراری و خشونت کلامی میشد
- در مدرسه تمرکز نداشت
- رفتارهای تقلیدی از ویدیوهای نامناسب داشت
- وابستگی شدید به رسانه پیدا کرده بود
این یک نمونهی کلاسیک از اعتیاد رسانهای کودکان بود.
درسهایی برای والدین
پیش از فهرست راهکارها، اجازه بدهید زمینه را روشن کنم.
وابستگی رسانهای زمانی رخ میدهد که کودک برای آرامش گرفتن، حل تنشها و حتی تنظیم احساسات فقط از رسانه استفاده کند. این مسئله سلامت روان کودکان در رسانه را بهخطر میاندازد و ممکن است باعث افت تحصیلی، کاهش توانایی اجتماعی و ضعف مهارتهای زندگی شود.
حال راهکارها:
- تعیین زمان مشخص مصرف رسانه
- جایگزین کردن سرگرمیهای آفلاین
- محدود کردن استفاده از موبایل هنگام غذا و خواب
- استفاده از ابزارهای کنترل والدین بر رسانه
- آموزش سواد رسانهای به والدین برای مدیریت بهتر رفتار
رسانه چگونه رفتار نوجوان را تغییر داد؟ — مطالعه موردی دوم
کشف هویت از مسیر اشتباه
نوجوانی ۱۴ ساله ساعتها در شبکههای اجتماعی وقت میگذراند. والدین این رفتار را نوعی «سرگرمی بیخطر» میدانستند، اما بعد از مدتی متوجه شدند:
- او دچار اضطراب اجتماعی شده
- مقایسهی دائم با افراد در اینستاگرام اعتمادبهنفسش را کاهش داده
- نسبت به ظاهر خود نگرانی پیدا کرده
- در خانه کمحرف و گوشهگیر شده
اینجا، اثر شبکههای اجتماعی بر تربیت از نزدیک دیده شد.
پنج خط توضیحی قبل از ارائه راهکار
نوجوانی یکی از حساسترین سنین برای رشد هویت است. رسانههای نوین با تصویرسازیهای غیرواقعی، استانداردهای غیرممکن برای زیبایی، موفقیت و زندگی ارائه میکنند. وقتی نوجوان سواد رسانه نداشته باشد، خیلی زود این تصاویر را واقعی فرض میکند و دچار فشار روانی میشود.
راهکارهای عملی:
- گفتگوی خانوادگی درباره محتوای شبکهها
- همراهی والدین در تنظیم انتظارات
- تقویت هویت واقعی نوجوان با فعالیتهای حضوری
- محدود کردن دسترسی شبانه
- آموزش سواد رسانهای برای والدین و نوجوان بهصورت مشترک
زمانی که رسانه باعث شکاف نسلی شد — مطالعه موردی سوم
وقتی والدین بلد نیستند در جهان دیجیتال حرف بزنند
بسیاری از والدین باور دارند که «ما در کودکی رسانه نداشتیم، پس الان هم بدون آن تربیت ممکن است.»
اما واقعیت این است که کودکان امروز در دنیای دیجیتال به دنیا آمدهاند.
اختلاف در سواد رسانهای والدین باعث شد این خانواده دچار شکاف ارتباطی شود:
- کودک احساس میکرد والدین او را نمیفهمند
- والدین هم تصور میکردند کودک از کنترل خارج شده
- نتیجه؟ قهرهای مداوم، بحث، بیاعتمادی و در نهایت تکمیلشدن شکاف نسلی دیجیتال
برای کاهش شکاف نسلی، والدین باید جهان رسانهای کودکان را بشناسند. بدون این شناخت، نمیتوان با نوجوان رابطه تربیتی سالم ساخت. سواد رسانهای والدین، ستون اصلی فرزندپروری در عصر رسانه است.
راهکارها:
- والدین باید حداقل یک شبکه اجتماعی را بشناسند
- بررسی بازیها و محتوای مصرفشده توسط کودک
- گفتگوی مشارکتی بهجای نظارت پلیسی
- ترکیب تکنولوژی با فعالیتهای خانوادگی
- ساخت قوانین رسانهای مشترک با توافق

مصرف سالم vs مصرف ناسالم رسانه در خانواده
| شاخص | مصرف سالم رسانه | مصرف ناسالم رسانه |
|---|---|---|
| زمان | محدود و مشخص | طولانی و نامنظم |
| نوع محتوا | آموزشی، خلاقانه | هیجانی، خشن، نامناسب |
| مشارکت والدین | بررسی، همراهی، توضیح | بیخبری کامل |
| تأثیر بر رفتار | افزایش مهارتها | پرخاشگری، وابستگی |
| هدف مصرف | یادگیری و سرگرمی | فرار از اضطراب یا تنش |
| سواد رسانهای والدین | فعال و آگاهانه | منفعل و نادیدهگیر |
سه تغییر رفتاری که رسانه وارد خانوادهها کرده
۱. تغییر سبک زندگی و الگوی ارتباطات
تکنولوژی و رسانه سبک ارتباطات خانوادهها را از مکالمه و تماس چشمی، به پیامرسانها و بازیهای آنلاین تغییر داده است. این تغییر اگر درست مدیریت نشود، روابط عاطفی خانواده را تضعیف میکند.
نکات:
- خانوادهها کمتر زمان مشترک دارند
- ارتباط چهرهبهچهره کاهش یافته
- حواسپرتی دائمی موجب کاهش مشارکت عاطفی شده
۲. تغییر الگوهای تربیتی
امروز تربیت سنتی دیگر جواب نمیدهد.
الگوسازی از شخصیتهای شبکههای اجتماعی، جایگزین الگوهای تربیتی والدین شده است.
۳. تغییر عادتهای آموزشی
دانشآموزان بیشتر از کتاب، از رسانه یاد میگیرند.
این مسئله هم یک فرصت است، هم یک تهدید.

چطور مصرف رسانه را در خانواده مدیریت کنیم؟ راهکارهای کاملاً عملی
مدیریت مصرف رسانه تنها به معنی کمکردن زمان استفاده نیست. مدیریت رسانه یعنی ساختن یک چارچوب امن، آگاهانه و سازنده برای کودکان. یعنی والدین نقش فعال داشته باشند و اجازه ندهند رسانه نقش مربی را بازی کند.
راهکارها:
- تعریف «قوانین رسانه خانوادگی»
- استفاده از تنظیمات امنیتی و نرمافزارهای نظارت والدین
- اختصاص زمان مشترک بدون موبایل
- آموزش سواد رسانهای برای والدین به عنوان مهارت ضروری
- تشویق به رسانههای خلاق مثل تولید محتوا، عکاسی، یادگیری دیجیتال
- مدلسازی رفتاری توسط والدین
رسانه و سلامت روان کودکان — مهمترین بخش تربیت دیجیتال
سلامت روان کودکان در رسانه موضوعی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
محتوایی که کودک در رسانه میبیند، احساسات، رفتار، خواب، تمرکز و حتی هویت او را شکل میدهد.
مشکلات روانی ناشی از مصرف نادرست رسانه شامل اضطراب، افسردگی، مقایسهی ناسالم، استرس تحصیلی و کاهش روابط اجتماعی است. با این حال، اگر رسانه مدیریت شود، میتواند مهارتآموز، الهامبخش و حتی درمانگر باشد.
راهکارها برای حفظ سلامت روان:
- گفتگو درباره احساساتی که بعد از مصرف رسانه به کودک دست میدهد
- محدود کردن محتواهای هیجانی و پرخشونت
- استفاده از رسانه برای یادگیری مهارتهای زندگی
- کمک به کودک برای تفکیک واقعیت از دنیای نمایشی رسانه
- ایجاد تعادل بین فعالیتهای آنلاین و آفلاین
دوره «مراقبت از فرزندان در مقابل محتوای غیراخلاقی در اینترنت» توسط باهر و آروان برگزار میشود و به والدین یاد میدهد چگونه محیطی امن و کنترلشده برای فرزندانشان در فضای آنلاین ایجاد کنند.
مدرسان این دوره، سروش کیانی و خانم عاشوری، با تجربه تخصصی در رسانه و تربیت کودک، راهکارهای عملی و قابلاجرا ارائه میدهند.
این دوره برای والدینی طراحی شده که میخواهند با اطمینان و آگاهی، از فرزندانشان در برابر آسیبهای محتوای نامناسب محافظت کنند.

آیندهی خانوادههای ایرانی در عصر دیجیتال: انتخاب با ماست
یک نکته مهم را باید با جدیت بپذیریم:
رسانه قرار نیست از زندگی ما حذف شود؛ قرار است بخشی از زندگی ما باشد.
پس پرسش اصلی این نیست که «چگونه رسانه را از کودکان دور کنیم؟»
بلکه این است که چگونه رابطهای سالم، آگاهانه و کنترلشده با رسانه بسازیم؟
آیندهی تربیت، آیندهی سلامت روان، آیندهی تعامل والدین و فرزندان—همه به میزان سواد رسانهای والدین و توانایی آنها در مدیریت شبکههای اجتماعی، بازیها و رسانههای نوین بستگی دارد.
اگر والدین خودشان سواد رسانهای نداشته باشند، نمیتوانند از کودکان در برابر چالشهای تربیتی در عصر دیجیتال محافظت کنند.
ما نمیتوانیم شکل رسانه را عوض کنیم، اما میتوانیم نحوهی استفاده از رسانه را تغییر دهیم. آیندهی دیجیتال فرزندان، دست والدینی است که میآموزند، همراه میشوند و فعالانه در این مسیر قدم برمیدارند.